Είστε εδώ

Συνθήκες Μουτζούρη…

Γιάννης Κανουπάκης
του Γιάννη Κανουπάκη

Η πρόσφατη σύγκρουση συρμού του Προαστιακού με ΙΧ, στη φυλασσόμενη διάβαση, λίγα μόλις μέτρα πιο πέρα από το Σταθμό Αγίου Στεφάνου, επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των προδιαγραφών ασφαλούς μετακίνησης στον αστικό και περιαστικό κύκλο. Μαζί και της συμπεριφοράς μας ως οδηγών, βέβαια, αφού στα μέρη μας, δυστυχώς, δεν τηρείται, πια, κανένας κανόνας από πολλούς/ές, ενώ και η έλλειψη αποτελεσματικής αστυνόμευσης είναι «εκκωφαντική»…

Οι υποδομές του σιδηροδρομικού δικτύου, παρά τις όποιες προσπάθειες προσαρμογής στις αυτονόητες απαιτήσεις των Ιταλών για τη λειτουργία του μεταφορικού έργου, είναι πολλά χρόνια πίσω. Πολλές περιοχές μέσα και γύρω από το λεκανοπέδιο έχουν αποκτήσει, με τον καιρό, συνθήκες βαριάς κυκλοφορίας, αλλά, η όλη εικόνα των δρόμων, εν προκειμένω και των περασμάτων από γραμμές του ΟΣΕ θυμίζει επαρχία του ’50. Μουτζούρη…

Στην εποχή μας, άνθρωπος να ανεβοκατεβάζει μπάρες που δεν διακρίνονται από μακριά; Ναι μεν ενημερώνεται από τον ασύρματο όταν πλησιάζει συρμός, όμως, δεν παύει να είναι πεπαλαιωμένη η τακτική. Έπρεπε να υπάρχει, παντού, φωτεινός σηματοδότης προειδοποίησης με ηχηρό καμπανάκι και αυτόματο κλείσιμο της διάβασης, αρκετή ώρα, μάλιστα, πριν περάσει το τρένο, όπως σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Το φοβερό είναι πως πριν από λίγες δεκαετίες υπήρχαν τέτοια συστήματα, αλλά, εγκαταλείφθηκαν λόγω της γνωστής οικονομικής αιμορραγίας του οργανισμού! 

Τρέμω, ήδη, στην προοπτική της ένταξης της νέας αμαξοστοιχίας Frecciarosa στη γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη (το πλάνο δείχνει τον προσεχή Οκτώβριο), που θα τρέχει με 250 χλμ/ώρα. Χωρίς άμεσες παρεμβάσεις στις ισχύουσες διαβάσεις είναι δυνατό να νιώθει κάποιος ασφαλής; Διότι, εκτός από τη διευθέτηση στις περιοχές των σταθμών, είναι αναγκαίο να θωρακισθεί μεγάλο μέρος του δικτύου, ώστε να αποκλείεται η πιθανότητα επαφής του διερχόμενου συρμού με πρόσωπα, ζώα ή οχήματα. 

Ας γίνουν πρώτα τα βασικά και μετά πάμε στα γρήγορα τρένα. Αλλιώς, βλέπω την κατάσταση να εξελίσσεται σε θρίλερ…