Είστε εδώ

Η παραγγελία του τρόμου

Γιώργος Ψαρράς
του Γιώργου Ψαρρά

Όταν τους βλέπουμε στην εξώπορτα τους σπιτιού μας χαιρόμαστε, όταν όμως τους συναντάμε στους δρόμους μπορεί να διαπληκτιστούμε μαζί τους. 

Ο λόγος για τους διανομείς ταχυφαγείων και καφετεριών ή ελληνιστί τους «ντελιβεράδες». Οδηγούν συνήθως χωρίς κράνος παλιά μηχανάκια που παράγουν χαρακτηριστικό θόρυβο, μπαίνουν αντίθετα σε δρόμους, περνάνε SΤOP, διασταυρώσεις και φωτεινούς σηματοδότες με μια «κλεφτή» ματιά αριστερά-δεξιά, καβαλάνε πεζοδρόμια, ενώ κάνουν επικινδύνους ελιγμούς ανάμεσα στα αυτοκίνητα. 

Γιατί όμως τα κάνουν όλα αυτά; Διότι ένα αόρατο χρονόμετρο βρίσκεται διαρκώς πάνω από τα κεφάλια τους και τους πιέζει να παραδώσουν το γρηγορότερο δυνατόν την παραγγελία, να επιστρέψουν στο μαγαζί, να παραλάβουν την επόμενη και πάει λέγοντας… 

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα συχνά να εμπλέκονται σε τροχαία ατυχήματα εντός της πόλης (εκεί όπου συμβαίνουν άλλωστε και τα περισσότερα), ενώ οι τραυματισμοί τους μπορεί να είναι και αρκετά σοβαροί, καθώς εκτός από το κράνος που προαναφέραμε, δε φοράνε ούτε τα προστατευτικά είδη που χρειάζεται ένας μοτοσικλετιστής. 

Με κίνδυνο ακόμα και την ίδια τους τη ζωή παλεύουν καθημερινά για το μεροκάματο των 3 ευρώ την ώρα, με μερική ή καθόλου ασφάλιση. Όσο για το ωράριο; Ειδικά Σάββατα και σε ποδοσφαιρικούς αγώνες εργάζονται από νωρίς το απόγευμα μέχρι και μετά τα μεσάνυχτα. 

Ποντάρουν σε ένα μικρό φιλοδώρημα, το οποίο ο Έλληνας συνεχίζει να δίνει παρά την οικονομική κρίση. Προφανώς γιατί ξέρει ότι ο διανομέας χρησιμοποιεί το δικό του και όχι εταιρικό μηχανάκι, ενώ πληρώνει από την τσέπη του τις βενζίνες. Ξέρει ακόμα ότι ο διανομέας πρέπει να εργαστεί χωρίς να βαρυγκωμάει στη βροχή, στο κρύο και στον καύσωνα, αλλά και ότι μπορεί σε κάποιο συρτάρι του σπιτιού του να υπάρχει καταχωνιασμένο ένα πτυχίο πανεπιστημίου. 

Βέβαια πάνω στη σέλα μαζί με το κουτί μεταφοράς δε στριμώχνονται πλέον μόνο νεαροί, αλλά και άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας λόγω της ανεργίας. Μήπως τελικά θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε πριν σας παρασύρει η πείνα και σηκώσετε το τηλέφωνο, ώστε να παραπονεθείτε για την παραγγελία σας που έχει αργήσει; Άλλωστε την απάντηση τη ξέρετε. Το παιδί μόλις έφυγε…