Είστε εδώ

Άρωμα από το παρελθόν

Γιώργος Ψαρράς
του Γιώργου Ψαρρά

Επιβιβαζόμαστε στο σύγχρονο πολυχρηστικό Renault Espace και κατευθυνόμαστε από την πίστα «Circuit De La Ferte Gaucher» προς το αεροδρόμιο του Παρισιού.

Τις προηγούμενες ώρες είχαμε κάνει ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, καθώς οδηγήσαμε vintage μοντέλα της Renault από τη δεκαετία του 1980 με turbo κινητήρες. Για το θέμα αυτό όμως θα διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες και θα δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο motori.gr αλλά και στο τεύχος Σεπτεμβρίου του motori mag. 

Σε αυτήν εδώ τη στήλη θέλουμε να εκφράσουμε τα συναισθήματα και τα συμπεράσματα από τη μοναδική εμπειρία να οδηγείς αυτοκίνητα σχεδόν 40 ετών εν έτει 2019. 

Η καθημερνή μας τριβή με τα καινούργια μοντέλα αυτοκινήτων που φτάνουν ασταμάτητα το ένα μετά το άλλο, ίσως μας έχει κάνει να ξεχνάμε κάτι πολύ σημαντικό: Τον λόγο για τον οποίο ο κόσμος της αυτοκίνησης είναι τόσο, μα τόσο, μαγευτικός. Ποιος είναι αυτός; Ότι εξελίσσεται με καταιγιστικούς ρυθμούς, ειδικά τα τελευταία χρόνια, δεν μένει ποτέ στάσιμος και διαρκώς μας εκπλήσσει ευχάριστα. 

Στην καταρρακτώδη «βροχή» των SUV μοντέλων που δεν λέει να κοπάσει ανοίξαμε την «ομπρέλα» με τις ρετρό σιλουέτες μοντέλων –Renault-που δημιουργήθηκαν πριν από περίπου τέσσερις δεκαετίες. Γραμμές πιο απλές και τετραγωνισμένες, ίσως με περισσότερο συναίσθημα σμιλευμένες στο μέταλλο σε σύγκριση με τα επαναλαμβανόμενα, σήμερα, καλούπια. 

Κεντρικές κονσόλες γεμάτες διακόπτες και κουμπιά, καθώς οι οθόνες αφής δεν είχαν εμφανιστεί τότε ούτε στα απαρχαιωμένα κινητά τηλέφωνα της εποχής. Μεγάλοι πίνακες οργάνων, με τη βελόνα στο στροφόμετρο να τρεμοπαίζει στο ρελαντί. Όσο για τους ψηφιακούς πίνακες οργάνων, θα ακούγονταν τότε κάτι σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Σκληρά πλαστικά παντού στο εσωτερικό τότε, ενώ σήμερα τα αφρώδη υλικά, τα δερμάτινα και χρωματικά ένθετα στα ταμπλό διαμορφώνουν σε μεγάλο ποσοστό την ποιότητα. Γυρίζεις το κλειδί στη μίζα (start button θα ήταν από άλλο πλανήτη), δίνεις λίγο γκάζι ταυτόχρονα και ο κινητήρας ξυπνά. Κάπως άτσαλα, με κραδασμό και τραχύ ήχο. Κουμπώνεις την πρώτη σχέση στο μηχανικό -εννοείται- κιβώτιο, καθώς τα αυτόματα δεν είχαν επικρατήσει, ξεκινάς και αμέσως αντιλαμβάνεσαι ότι βρίσκεσαι μέσα σε μια χρονοκάψουλα. 

Τιμόνι με δύο κυρίως ακτίνες, σαφώς πιο βαρύ, με χαμηλότερη αίσθηση ακρίβειας. Κατέβασμα δευτέρας με το κούμπωμα της σχέσης να θέλει λίγη προσπάθεια. Πλευρικός καθρέπτης δεξιά δεν υπάρχει, αντιλαμβάνεσαι πως αν το παρακάνεις, τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφάλειας δεν είναι εκεί για να σε σώσουν και η ανάρτηση δεν γνωρίζει από «φλιταρίσματα». 

Και οδηγώντας το σήμερα πίσω από το τιμόνι ενός καινούργιου SUV, που μόλις ξεκίνησε την καριέρα του και στη χώρα μας, σκεφτόμαστε τι άλλο να «ετοιμάζει» να παρουσιάσει η αυτοκίνηση…