Είστε εδώ

Ράλι Ακρόπολις: Τώρα που έπεσε η σκόνη

Γιάννης Σταυρόπουλος
του Γιάννη Σταυρόπουλου

Για μια ακόμα χρονιά οι διοικούντες του σπορ “κατάφεραν” να υποβαθμίσουν το Ράλι Ακρόπολις. 

Ο αγώνας, που ήταν ο τρίτος γύρος του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, συγκέντρωσε μόνο 29 συμμετοχές - τα εννέα ελληνικά πληρώματα και τα τέσσερα από την Κύπρο ουσιαστικά του έδωσαν το φιλί της ζωής. 

Καταλαβαίνετε λοιπόν τη φτώχεια. Και μην παρασυρθείτε από τις 34 συμμετοχές που προσμετρούσαν στο ελληνικό Πρωτάθλημα και τις 9 συμμετοχές στα Ιστορικά. 

Ο αγώνας που προσμετρούσε στο ΕRC είχε μόνο 29 πληρώματα. Όπως ένας τοπικός αγώνας δηλαδή. 

Μπορεί το Ράλι Ακρόπολις να είχε καλή οργάνωση στο αγωνιστικό μέρος και ελέω Τοπικής Αυτοδιοίκησης να δόθηκε τελικά ο χώρος της Έκθεσης της Λαμίας για το Service Park (γλιτώσαμε το διεθνές ρεζίλι, αφού αρχικά είχε προγραμματιστεί να γίνει στον δρόμο), αλλά μέχρι εκεί.

Τι μας έμεινε ως γενική εντύπωση; Ότι είναι πλέον επιβεβλημένο ο αγώνας να αλλάξει ονομασία. Ράλι της Ελλάδας θα μπορούσε να λέγεται, αφού η ονομασία Ράλι Ακρόπολις έχει μεν τη λάμψη αλλά από μόνη της δεν φαίνεται να συγκινεί κανέναν, ακόμη και σ’ αυτό το υποβαθμισμένο πρωτάθλημα.  

Απούσες οι εργοστασιακές συμμετοχές και οι καλοί ιδιώτες με τα σύγχρονα αυτοκίνητα γύρισαν την πλάτη στον αγώνα, αφού για Ράλι Ακρόπολις ακούγανε και Ράλι Ακρόπολις δεν έβλεπαν. 

Δυστυχώς ο αγώνας πια δεν θυμίζει σε τίποτα αυτόν του παρελθόντος, που ήταν “μαγνήτης” για τα εργοστάσια και τους σούπερ σταρ του αθλήματος. Κι αυτό πληγώνει, πληγώνει πολύ, αφού βλέπουμε ένα τόσο ισχυρό διεθνώς brand εκ των πραγμάτων να απαξιώνεται χρόνο με τον χρόνο. 

Ο Μάριος Ηλιόπουλος με τα Seajets του βέβαια στηρίζει τον αγώνα, προσπαθεί για το καλύτερο και είμαστε σίγουροι ότι αφουγκράζεται πριν «μιλήσει»… 

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν οι πολύ λίγοι θεατές στην εκκίνηση-τερματισμό  και οι επίσης λίγοι στις Ειδικές Διαδρομές - πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, όπως στις λίμνες στο «Ελευθεροχώρι», τοποθεσία που ενδείκνυνται και για πικνίκ. 

Τα παπαγαλάκια βέβαια μπορεί να μιλάνε για επιστροφή στο WRC, παραλείπουν όμως να μας πουν το πώς. Πώς θα συντελεσθεί αυτό το “κατόρθωμα”.

Εδώ αυτή η ΟΜΑΕ για πρώτη φορά στα χρονικά του εθνικού μας αγώνα δεν παρέθεσε συνέντευξη Τύπου, κι εμείς ονειρευόμαστε WRC; Κάπου δεν “κολλάει”το πράγμα.  

Το είδαμε και το καταλάβαμε και φέτος. Ο χρόνος τρέχει, η εικόνα δεν αλλάζει και η ιστορική κληρονομιά του Ακρόπολις μένει αναξιοποίητη. 

Προς τα πού πρέπει να βαδίσει λοιπόν ο αγώνας; Αυτό νομίζουμε ότι μόνο νέα πρόσωπα με φρέσκες ιδέες και ευρύτερη αντίληψη των πραγμάτων μπορούν να το αποφασίσουν.