Είστε εδώ

Ελληνικοί αγώνες

Γιάννης Σταυρόπουλος
του Γιάννη Σταυρόπουλου

Μπορεί να μην έχουν την αίγλη των περασμένων χρόνων, αλλά όπως και να το κάνουμε είναι στο αίμα μας. Τους υπηρετήσαμε και τους υπηρετούμε και όπως και να το κάνουμε είναι η μεγάλη μας αγάπη. Δεν γίνεται να τους προσπεράσεις, είναι σαν βαράς τον ίδιο σου τον εαυτό.

Διαβάσαμε λοιπόν την προκήρυξη που αφορούν τα νέα πρωταθλήματα και κύπελλα για το 2018 και όπως τα είδαμε μάλλον για «αντιγραφή» πρόκειται από κάποια άλλη χώρα που ευημερεί. Στην Ελλάδα της βαθιάς κρίσης και του μνημονίου δεν γίνεται η προκήρυξη να περιλαμβάνει τόσους αγώνες και μάλιστα διάσπαρτους.

Φυσικά μόνο τυχαία δεν στήθηκε το πρόγραμμα του 2018 (περισσότερα εδώ)  όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι το πρόγραμμα στήθηκε για τα σωματεία και όχι για τους αγωνιζόμενους, που χωρίς αυτούς αγώνες δεν γίνονται.

Όπως χωρίς αγωνιζόμενους χορηγοί δεν υπάρχουν για τα σωματεία.

Παρατηρούμε επίσης ότι λέσχες με μεγάλη ιστορία απουσιάζουν από το πρόγραμμα, ένα πρόγραμμα που για μια ακόμα χρονιά στήθηκε στο πόδι, με το σκεπτικό όσοι περισσότεροι αγώνες να υπάρχουν για να μοιραστούν στα σωματεία και να βρουν τη θέση τους στο ημερολόγιο.

Φυσικά τις απαντήσεις θα τις δώσουν οι ίδιοι οι οδηγοί, ενώ έχουμε και τον πονοκέφαλο με τις πινακίδες των ιστορικών αυτοκινήτων. 

Αλήθεια οι αγώνες δίνονται στα ταμειακώς εντάξεις σωματεία; Αυτό παίζει ρόλο ή μοιράζει όπου θέλει η ΟΜΑΕ…